ادبیات شراب شادیهاست که در جام کلمات ریخته شده است و حیات روحانی بخشیده جامی به وسعت دنیا ، که ادبیات خود جهانی است از گزارشات و خبرها و اشارات و رازها و نیازها و کلامهای آسمانی که فهم آن هستی ، فراگیر و جامع است و برای دخول اراذل ، مانع و برای حفظ آن باید که قاطع بود .ادبیات عقلها را مجنون خود می کند و بوی خوش آن فناناپذیر است و آرامی و متانت اصیل و جاودانه به همراه دارد . ادبیات اشاره نیست ، کلمه نیست ، داستان نیست ، شعر نیست ، ادب نیست ، بلکه جهانی است با همه ی اینها به وسعت تمامی بیکرانه ها و تمامی بر و بحر و به وسعت دایره ی جهان گستر طلایی خورشید ، همه گیر و گرمابخش و حیات آفرین و سخاوتمند .ادبیات دوست و هم رازی معجزه گر است ، سرشار از عشق و محبت و خود حیرانی در تجلیات حق ، در ستایش حق که همه ی هستی را ، زیبائی ها را ، دور فلک و زلف یار ، آب و خاک و گل و گیاه ، ناز و چشمک دلفریب ستارگان ، رقص ماه و عقل و عشق ، صدای عشق بازی پرندگان و بزم دلنشین عارفان همه وهمه را تسخیر کرده و به وصف نشسته و رام خود ساخته و دلبسته است . به قول حافظ شیرازی:

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سینه داری